خط داستانی
یک نفر در پاریس محبوس است و دیگری در حومهٔ شهر. یکی نویسنده است و دیگری کارگردان. بهار سال ۲۰۲۰ هر دو با تلفنهای خود ارتباط برقرار میکنند. آنها واقعیت را فیلم میکَنند و در آزمایشِ زمان، خود را در قاب میگیرند، در زمانِ همهگیری. این عبورِ زمان یک سند تاریخی است، صمیمی و جمعی، خندهدار و عمیق، که با فوریتِ رویداد گرفته شده است. چه میشود با این «زمانِ مرده»؟ این زمانِ دوباره بهدستآمده چه میتواند باشد؟