من Kalam هستم

فیلم شادی‌بخشِ بقا و ارادهٔ انسانی در مقابل دشواری‌های عظیم است و بر ضرورت آموزش کودکان محروم تأکید می‌کند. این فیلم براساس زندگی رئیس جمهور پیشین هند، آ.پ.ج. عبدالله کلام است و به الهام‌بخشی به فقرا برای آموزش فرزندانشان می‌پردازد. نویسندهٔ داگمبیت چوتوست که روستای دهقانیش توسط خشکسالی ویران شده است، بنابراین مادرش کودک را به دست عمو بابتری می‌سپارد که در حاشیهٔ شهر دکه چای می‌فروشد. جوان چوتو که خود را کلام می‌نامد به زودی از دستیاران بزرگسال عمو سبقت می‌گیرد و با تنها پسر خانهٔ قصر یا همان هتل که هم‌سن اوست دوست می‌شود.