کلیک

در پایان روزی طولانی، پنج کودک در پی پرکردن ساعاتی از نور خورشید قبل از بازگشت به خانه هستند. بی حوصله و به دنبال میدان بازی تازه ای، وارد ساختمانی رئیسی، رو به ویرانی که سال هاست متروک است می شوند. ساختمان رهاشده و آشفته، در اطراف خود تنهاست. هیچ ساختمان دیگری جسارت نزدیک شدن ندارد. هشدار به بازدیدکنندگان که کودکان باید توجه می کردند. با استفاده از نمادهای کلاسیک وحشت و شخصیت های معاصر، کلیک می فهماند که چرا از تاریکی می ترسیم. اکتشافی که بچه ها در احتمالاً آخرین ساختمانی که هرگز وارد خواهند شد انجام می دهند.