آنانی که باقی می مانند

برتراند به وظیفه رفتن به دیدن همسرش که در آستانه مرگ است می پردازد، از راه طولانی قطار و اتوبوس به بیمارستان می رود. لورین برای دیدن دوست‌پسرش که به سرطان روده مبتلاست چندان راغب نیست. آنها در یکی از دیدارهایشان با هم برخورد می کنند و به دیدار هم می‌روند و قهوه می نوشند. قهوه به پیشنهاد رانندگی لورین به ایستگاه قطار منجر می‌شود و دو نفر در زمان غم و سردرگمی به یکدیگر روی می‌آورند.