حافظه

روزهای مبارزه ضد فاشیسم به پایان رسیده است. در یک یتیم‌خانه برای کودکان بااستعداد، میلچو زندگی می‌کند. موسیقی به او کمک می‌کند تا از دنیای واقعی به دنیای خاطرات فرار کند. او روزهایی را به یاد می‌آورد که افسر پلیس مادرش را به خاطر پنهان کردن یک فراری دستگیر کرد. نشانه‌ای روشن از افرادی که میلچو ملاقات کرده، در جستجوی مادرش باقی مانده است: موسیقیدان خوب قدیمی، کولی شکرای با استعداد طبیعی خام، میلا زیبا و شاعر. آنها به میلچو کمک می‌کنند تا از دردش عبور کند. کنسرت پیانو برامس توسط هنرمند جوانی نواخته می‌شود.