خون ریخته در تاکادانابابا

داستان دوئل ناکایاما یاسوبی مشهور است، حتی اگر او در واقع احتمالاً ۱۸ رقیب را نکشته باشد. این داستان بارها در فیلم، راکوگو، کُودان و روی صحنه روایت شده است، بخشی از آن به این دلیل است که ناکایاما بعداً به ۴۷ رونین مشهور (چوشینگورا) به عنوان هوریبه یاسوبی پیوست. اما نسخه ماکینو و ایناگاکی هیچ نشانه‌ای از این آینده جدی‌تر نمی‌دهد و هیجان و کمدی را با اجرای برجسته باندو به نمایش می‌گذارد. نماهای متعدد یاسوبی که به سمت دوئل می‌دود، نمونه‌ای از نوآوری‌های تجربی سینمای ژاپن در دهه ۱۹۳۰ است و دوئل نهایی، که تقریباً مانند یک شماره رقص اجرا می‌شود، نشانه‌ای از عشق ماکینو به ریتم و یکی از بهترین نبردهای شمشیری در تاریخ سینمای ژاپن است. این فیلم در ابتدا با عنوان چیکموری تاکادانوبا (تاکادانابابای خونین) منتشر شد و طول آن ۵۷ دقیقه بود، اما در زمان بازانتشار در سال ۱۹۵۲ دچار برخی برش‌ها و تغییر عنوان شد.