الکس ویانی

آلمیرو ویویانی فیالهو (۱۹۱۸ - ۱۹۹۲)، معروف به الکس ویانی، کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار و بازیگر برزیلی بود.

او نویسنده کتاب مقدمه ای بر سینمای برزیل (1959) است که توسط پائولو امیلیو سیلز گومز به عنوان اولین اثر فیلم شناسی برزیلی ذکر شده است. او همچنین فیلم The Cinema Novo Process را نوشت.

او اولین بار در سال 1953 در فیلم سینمایی «آگوله نو پالهایرو» به عنوان کارگردان بازی کرد. او در سال 1954 «روا سم سل» را کارگردانی کردهیچ جایزه فرماندار ایالت سائوپائولو را برای بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر مرد برای کارلوس آلبرتو و بهترین بازیگر زن برای گلاس روشا (1930-1971) دریافت کرد. در سال 1955، او "آنا" را کارگردانی کرد، قسمتی از فیلم بلند "A Rosa dos Ventos" (1954-1957)، محصول حزب کمونیست آلمان شرقی، که توسط فیلمساز هلندی Joris Ivens (1898-1989) سازماندهی شد. در سال 1963 فیلم «Sol sobre a Lama» را کارگردانی کرد که در باهیا و تحت تأثیر سینما نوو فیلمبرداری شد. او ساختآخرین فیلم بلند حرفه ای او، تنها در سال 1978، با "A Noiva da Cidade".

او فیلم های کوتاه A Máquina e o Sonho (1974)، Humberto Mauro: eu Coração Dou Bom (1979) و Maxixe, a Dança Perdida (1980) را کارگردانی کرد.